چند و چندمین نمایشگاه بین المللی کتاب بنا به سنتی که دیگر برای بعضی ها اندکی کسل کننده شده، برگزار شد . این دومین سالی است که تمایش گاه در مصلای بزرگ تهران برگزار می شود. مکانی که ظاهرن پس از مناقشات و نقد ها و  نق زدن ها و غر زدن ها ی بسیار ، دارد به تثبیت می رسد.

این ها می تواند  ذهنیات بعضی از آقایان باشد : داستان تورم و بحران اقتصادی ملی و جهانی حوصله ی همه را سر برده است و باز باید نمایش گاه هم بر پا شود. در این شرایط این از آن کارها است ! کاش می شد امسال بی خیالش می شدیم .اصلن چه نیازی به نمایشگاه کتاب . آن هم بین المللی !بروند از همان کتابفروشی ها بخرند و ...

اما به خاطر رودربایستی فرهنگی هم شده نمایشگاه برگزار شد.

در پی مناقشات بین المللی بر سر موضوع هسته ای ایران و افزایش پله کانی بهای نفت ، ناگهان اخبار بحران مواد غذایی بر روی خبرگزاری ها رفته است . در صدر این مواد غذایی کمبود برنج است که دغدغه هایی را در اذهان ایجاد می کند. آیا این بحران نتیجه ی سرما و یخبندان فراگیر سال گذشته است ؟ یا ناشی از خشکسالی و بارندگی اندک در سطح کره ی زمین ؟ یا این که هشدارهای  گرم شدن زمین اینک به صورت خطر خود را نشان داده اند؟ شاید هم این ها نتیجه ی رکود اقتصادی و افت ارزش دلار است ؟

داده های تاریخی می گویند قبل از آغاز بسیاری از جنگ های فراگیر در جهان ، بحران ها و رکود هایی در اقتصاد جهانی به وقوع می پیوسته است . آیا اکنون ما در آستانه ی جنگ قرار گرفته ایم ؟ جنگی جهانی که از یک سو بسیاری از کشور های  خاور میانه از جمله ایران – سوریه – افغانستان – عراق- لبنان-ترکمنستان – عربستان – و کشورهای حاشیه ی خلیج ، از سویی اسراییل ، امریکا و متحدان اروپایی اش از جمله فرانسه – آلمان – انگلستان  و احتمالن کشورهایی مثل ژاپن و کره جنوبی ، و از سوی دیگر ابرقدرت های چپ  مثل روسیه و چین را به بازی خونین و وحشیانه فراخواهد خواند.

آیا این رکود اقتصادی و بحران مواد غذایی سناریویی برای القای شرایط جنگ نیستند؟ می دانیم که کارتل های اقتصادی یهودی همه کار می توانند بکنند. نکته ی جالب و شک برانگیز این است که در میان کشور های جهان مردم هیچ کشوری بیشتر از ایران متکی به برنج برای تامین غذای روزانه ی خود نیستند. حتا کشورهای صادر کننده ی برنج مانند هند و پاکستان و تایلند و ... به اندازه ایرانی ها برنج نمی خورند. از این رو ارزش غذایی و اقتصادی برنج بیش از همه برای ایران و ایرانیان ملموس است . آیا نوک پیکان این بحران متوجه ایران نیست ؟ هر چند که این تحلیل خیلی متکی به نگرش توهم توطئه است آما آیا واقعن شرایط ناپایدار و شک برانگیز نیست ؟

  RSS